Angel heeft een abces

Gisteren met Angel naar de da geweest voor zijn mondje. Ik had me nog in dag vergist ook, want eigenlijk moest ik vandaag, maar ik had het verkeerd op de kalender gezet. Gelukkig kon ik tussen 2 afspraken in. Fred vond dat het tandje van Angel helemaal niet zo gegroeid was en dat kwam omdat de tand ernaast was afgebroken doordat hij erg broos is. Oorzaak is helaas een abces onder de tand. Dat zijn linkerkant zeer doet en hij het eten naar zijn rechterkant gooit is dus niet zo gek. Hij heeft er pijn aan. Hij zat al aan de pijnstiller, maar nu krijgt hij er ook baytril bij in hoge dosis en ik heb net gekeken en het tandvlees ziet er al veel rustiger uit. Er loopt wel troep uit naast de afgebroken tand, maar daar kan nu even niets aan gedaan worden. De tand is te broos om te worden verwijderd en het is ook een risico. We wachten dus nog 3 weken om te zien wat de medicijnen doen. Ook krijgt hij extra vitamine C. Hopelijk gaat het dan wat beter, want Fred wil echt pas als laatste redmiddel de tand verwijderen. Met 1 voortand zou Angel zich dan in principe moeten redden, maar het is niet zoals met een konijn dat je de voortanden verwijderd en ze nog kunnen eten. Voor een cavia is dat wat lastiger. Ik hoop dus maar dat het goed uitpakt….al had Fred wel zijn vraagtekens, maar dat zien we wel.

Hier Angel. Hij ziet er wat zielig uit nu.

Hier steun zoekend bij zijn vrouwtjes.

En ze hebben gezelschap van onze twee logees. Zijn het geen mooie beestjes. Deze twee piepen echt de hele dag om eten. En ik maar denken dat die drie van ons wat waren, haha.

Woolie helpt iedere dag mee met de schoonmaak. Heerlijk vinden ze dat verse hooi.

En ook Diesel is natuurlijk van de partij. Hij is een verschrikkelijk grote knuffelkont geworden. Zijn ruggetje krabben is favoriet.

Groetjes Olga

Pip gaat goed

Maandag is Pip voor sterilisatie naar de da geweest. Omdat ze wat moeite had met haar temperatuur mocht haar vrouwtje haar pas tegen de avond ophalen. Bij het ophalen werd het advies gegeven dat Pip gewoon naar buiten mocht, maar haar vrouwtje zei meteen dat dat niet ging gebeuren en dat ze bij mij zou zijn komende tijd en dat ik al had gezegd dat ze lekker binnen zou staan. Ook mijn haren gingen recht overeind staan bij het advies van de assistente. Een konijn dat afgekoeld en geopereerd is moet altijd de eerste nacht lekker binnen staan. Ze kunnen nl alsnog afkoelen en je moet ze in de gaten houden of ze wel eten en keutelen. En buiten dat…het vroor ook nog eens die nacht. Maandag moet ik weer met Angel en dan zal ik het toch eens vragen aan de da hoe het nou zit. De volgende dag heb ik Pip lekker in het zonnetje en met kruik buiten gezet . Ik moest haar dinsdag wel bijvoeren, maar nu gaat het heel goed met haar. De wond geneest mooi en ze bijt al lekker van zich af met pijnstiller geven. Eind volgende week komt Woezel ook hier heen en dan gaan we ze weer rustig proberen te koppelen. Woezel was voor zijn castratie nl verschrikkelijk aan het jagen, maar ja…toen dacht zijn vrouwtje, en de da,nog dat het een voedster was. Pip kreeg totaal geen rust en haar vrouwtje ziet nu hoe ze hier wel tot rust komt, dus hopelijk nu beide zijn geholpen wordt het een liefdevol koppeltje. We lopen overigens bij een konijnkundig dierenarts met onze konijnen, maar helaas heeft een vervanger de verkeerde beoordeling mannetje/vrouwtje gemaakt. Volgende keer weer wat foto’s…we hadden zo een drukke week achter de rug, en natuurlijk houd ik jullie op de hoogte over de koppeling.

Onze eigen dieren gaan goed alleen zijn Angel’s tandjes in razendsnel tempo gegroeid, dus maandag weer even naar laten kijken.

Fijn weekend, groetjes Olga

Woezel en Pip

Woezel en Pip kwamen als meisjes bij hun baasje. Ook na controle bij de enting door de da waren het meisjes. Helaas liep de relatie niet zo gesmeerd en het baasje besloot om Woezel te laten steriliseren, ivm gesproei, en Pip via een opvang te ruilen met een gecastreerd rammetje. Natuurlijk ging dit niet zonder heel veel verdriet, want de baasjes hadden Pip liever bij zich gehouden. Woezel zou die dag worden gesteriliseerd en Pip zou diezelfde avond naar de opvang gaan. Niet veel later belde een overgelukkig baasje mij om te vertellen dat Woezel een mannetje bleek en gecastreerd zou worden en ze Pip dus gewoon konden houden. Helaas liep de relatie hierna nog steeds niet lekker en het baasje besloot om Pip te laten steriliseren. Ja, Pip is gelukkig wel een echte dame. Door alle stress, zeker ook voor de baasjes, is Pip tijdelijk bij ons om even bij te komen van alle drukte. De baasjes en Woezel komen ook weer helemaal bij. Pip wordt maandag geholpen en blijft bij ons tot ze helemaal is genezen en daarna gaan we Woezel en Pip opnieuw koppelen en hopen alles tot een gelukkig einde te brengen voor de baasjes die een pluim verdienen voor alle inzet voor deze twee schatjes.

Hier Woezel na zijn castratie aan het wortelhapje.

En hier Pip nu even bij ons.

Pip is een heel lief dwergkonijntje.

Fijn weekend, groetjes Olga

 

Angel heeft een pijnlijk kaakje

2 weken geleden ben ik met cavia Angel naar de da geweest. Ik had nl gezien dat 1 van zijn ondertanden aan het groeien ging en de rest scheef groeide. Da Fred heeft zijn tandjes weer mooi afgeslepen, maar had hem voor de zekerheid even een narcose gegeven om achter in zijn bekkie te kijken. Hij kwam tot de conclusie dat Angel scheef eet omdat hij last heeft van zijn linkerkaak. Hij kon dat merken omdat de narcose heel licht is en Angel reageerde op de aanrakingen. Fred vroeg mij of een andere da wel eens in zijn bekkie heeft gekeken en daar moest ik nee op antwoorden. Het schijnt nl zo te zijn dat sommige dierenartsen de kaakjes een beetje ver openspreiden bij het bijwerken van het gebit en de knagers er zodoende een pijnlijk gewricht aan overhouden of erger. Gelukkig was dat bij Angel niet het geval, moet er ook niet aan denken, maar wat het dan is is niet echt duidelijk. Hij zit nu voor 3 weken aan de carprofen en het gaat super met hem. Hij eet weer hartstikke goed en maakt er ook helemaal geen punt van om zijn pijnstiller in te nemen.

Hier lekker in zijn hutje.

Ik ben hier op wordpress nog een beetje aan het oefenen, want het is wel moeilijke dan bij punt.nl en bij blogspot. Langzaam aan kom ik er wel. Ik wil bv wat meer kleur en een nieuwe kopfoto met alle dieren erbij. Hoop jullie hier te treffen!

Groetjes Olga

En maar lachen

Dat is precies wat ik vanochtend heb gedaan. En niet gewoon lachen….nee echt in een deuk liggen en pijn in m’n buik krijgen van het lachen. Roosje dat is me er èèn. Met het mooie weer kan de achterdeur lekker open en Roosje weet dan niet hoe snel ze naar binnen moet komen. Sta ik mijn brood te smeren bij het aanrecht…hangt Roosje in m’n broek of ze ook iets krijgt. Tja…en dan met m’n bordje en kopje thee naar de bank…waar twee konijnen al zitten te wachten tot ze kunnen aanvallen. Na een paar stukjes met ze gedeeld te hebben kon ik de rest staand opeten, want Roosje hing letterlijk aan mijn mond om te snuffelen of er nog iets te halen viel. En ik maar lachen ondertussen. ja, dat was een leuk begin van de dag.

Roosje is zowie zo graag bij me.

Hier dus aan het wachten op mijn! eten, haha.

En zoeken naar kruimels.

Vragen of ze nog iets mag.

Vooruit….de laatste kruimels van het bordje eten.

En Charlie zit ondertussen bij mij.

Ruik ik nog iets?

Niets meer? Dan ga ik me maar wassen.

Helemaal blij.

Groetjes Olga